9 Jestha, 2072 |
Menu

३७ वर्षसम्म अस्थायी

  • आइतबार १२ जेष्ठ, २०७०
  • नरहरि सापकोटा
  • DISQUS_COMMENTS
(0 votes)
३७ वर्षसम्म अस्थायी
गोरखा- केश सेताम्मै भइसके। आफूले पढाएका विद्यार्थीले पेन्सन पकाइसके। कति डाक्टर, इन्जिनियर, उद्यमी पनि भए, स्थायी त कति–कति! ३७ वर्षदेखि प्राथमिक तहका पढाइरहेकी गोरखा सदरमुकामकी भजराम जोशी (५६) अझै अस्थायी नै छन्। उनले शनिबार शिक्षक सेवा आयोगले लिएको प्राथमिक तहको स्थायी पदका लागि परीक्षा दिइन्। 'मेरो यो रहर होइन, बाध्यता हो, वर्षौंदेखि काम गरिरहेका अस्थायी शिक्षकको हालत मेरैजस्तो छ।'

गोरखाका १८ केन्द्रमध्ये रत्नलक्ष्मी निमावि डुमीडाँडाबाट उनले परीक्षा दिइन्।
परीक्षाकेन्द्रमा धेरैजसो नयाँ अनुहार, भजराम पाको शिक्षिका। उनका एकेक छोराछोरी छन्। छोरो स्नातक तेस्रो, छोरी दोस्रो वर्षमा पढ्दै।

भजरामका श्रीमान छैनन्। आफ्नै पाखुरीले छोराछोरी हुर्काइन्, पढाइन्। स्थायी शिक्षक बन्ने धोको अझै मरेको छैन। भन्छिन्, 'आम्दानीको बाटो छैन, अस्थायी भए पनि मासिक १३ हजार कमाउँछु, स्थायी हुने धोकोले आयोग दिएकी।' उनले कखरा सिकाएको मीनादेवी श्रेष्ठले त्यही स्कुलमा पढाएर पेन्सन खाइसकेको उनी सुनाउँछिन्।

भजरामले २०३३ देखि २०५० सम्म तत्कालीन समयमा बालसंगठनका रूपमा रहेको (हाल बालमन्दिर निमावि) मा अस्थायी रूपमा पढाइन्। २०४८ सालमा दरबन्दीका अस्थायी शिक्षक सबै स्वतः स्थायी बनाइए, उनले संगठनको छुट्टै व्यवस्थापनअन्तर्गत रहेकाले त्यो अवसर पाइनन्। २०५४ मा बालमन्दिर निमावि (अहिले पढाइरहेको विद्यालय) मा जोशीले दरबन्दीमा पढाउन थालेकी हुन्।

त्यसो त आयोग परीक्षामा यो पहिलो अनुभव होइन। भजरामले २०५२ मा पनि आयोग परीक्षा दिएकी थिइन्। लिखित परीक्षा पास गरे पनि अन्तर्वार्तामा फालिइन्। नाम निस्केला र स्थायी भइएला भन्ने उनलाई त्यत्ति आशा भने छैन। '२०५२ मा त लिखित पास भएको थिएँ, अहिले त पहिलेको भन्दा नयाँ कुरा, नयाँ पुस्तासँग मैले के सकूँला!'

अस्थायी जागिर छाडेर अरू काम गर्न नसक्ने बताउँदै जोशी भन्छिन्, 'सकुन्जेल र पाउन्जेल अस्थायी नै भए पनि पढाउँछु।' १८ वर्षपछि खुला प्रतिस्पर्धा गर्न पाउने गरी खुलेको शिक्षा सेवा आयोगको परीक्षामा गोरखाबाट मावि, निमावि र प्रावि सबै तहमा गरी १० हजारभन्दा बढीले परीक्षा दिएका छन्।
पालमुनि मिलेका मन

पालमुनि मिलेका मन

काठमाडौं– सहचालकले नम्र भएर 'दाइ आउनुहोस्' भने । सिटमा बसेलगत्तै सहयात्री मुस्काए । चेकिङमा सुरक्षाकर्मीले नम्र भएर जाँच गरे । ट्याक्सी चालकले मिटरमै गुड्न माने । ४५ वर्षीय लक्ष्मण मण्डलले...

विपत्तिमा ट्रमा वरदान

विपत्तिमा ट्रमा वरदान

काठमाडौं- वैशाख १२ गते विनाशकारी भूकम्प गएको केही समयपछि नै अस्पतालमा घाइते आउन थालिसकेका थिए । एकातिर सम्हालिनसक्ने गरी नयाँ घाइतेको भीड बढ्दै गयो, अर्कोतिर पटकपटकको भूकम्पको धक्काका कारण वीर...

पीडितको उपचारमा पीडित नै

पीडितको उपचारमा पीडित नै

काठमाडौं-काभ्रे, नमोबुद्धकी स्ट्रेला खड्का पेसाले नर्स हुन् । वैशाख १२ को महाभूकम्पले उनको घर बस्नै नमिल्ने गरी भत्किएको छ । भूकम्पले घरमा क्षति पुगेपछि चिन्तित खड्कालाई अहिले घरभन्दा बढी अस्पतालमा...

प्रहरीको ट्विटर र फेसबुकमा गर्लफ्रेन्ड फकाइदिने आग्रहदेखि ज्योतिषीको सूचना

प्रहरीको ट्विटर र फेसबुकमा गर्लफ्रेन्ड फकाइदिने आग्रहदेखि ज्योतिषीको सूचना

काठमाडौं-नेपाल सद्भावना पार्टीकी नेतृ सरिता गिरीले सामाजिक सञ्जालमार्फत आएको भूकम्प पीडितलाई तराईमा स्थानान्तरण गर्न नहुने धारणालाई लिएर सोमबार धेरैले प्रहरीको टाइमलाइन व्यस्त बनाए । प्रहरीको ट्विटर ह्यान्डललाई मेन्सन गरेर धेरैले...

चमकै हरायो तातोपानीको

चमकै हरायो तातोपानीको

सिन्धुपाल्चोक-शनिबार होस् वा सार्वजनिक बिदा, नाकामा खुट्टा राख्ने ठाउँ हुन्नथ्यो । भन्सार यार्डमा चिनियाँ सामग्रीले भरिएका कन्टेनरको लाम लाग्थ्यो । कन्टेनर चालक तिब्बती बजार खासाबाट सामग्री लिएर काठमाडौं फर्कन हतारोमा...

सजिलै ब्युँतिँदैन सिन्धुपाल्चोक

सजिलै ब्युँतिँदैन सिन्धुपाल्चोक

सिन्धुपाल्चोक-महाभूकम्पबाट सर्वाधिक क्षति पुगेको सिन्धुपाल्चोकको जनजीवन अझै सामान्य बन्न सकेको छैन । वैशाख १२ को महाभूकम्पले आतंकित स्थानीय सामान्य दिनचर्यामा फर्कन लागेकै बेला गत मंगलबार अर्को शक्तिशाली धक्काले जनधन क्षतिसँगै...

पुरानै काठपातले नयाँ घर

पुरानै काठपातले नयाँ घर

सौरपानी (गोरखा)-सौरपानी–८, झोलुंगेका ङनबहादुर गुरुङको घर वैशाख १२ को भूकम्पले ध्वस्त पार्‍यो । ढुंगामाटोको गह्रो लगाएर जस्ताले छाएको घर ढलेपछि उनी एक सातासम्म त्रिपालमा बसे । तर, अहिले उनलाई बासको...

कस्तो घरको भर?

कस्तो घरको भर?

काठमाडौं– मान्छे दुईथरी हल्लाका पछाडि छन् । एउटा भूकम्प, अर्को घर । भूकम्पबारे हल्ला छ– अझै ठूलो आउँछ ! अब आउँदैन ! नासाले यसो भन्यो ! लामाले उसो भन्यो !यस्ता...