Blog

Nagarik News Blog Section

Aug 29
2010

भाषा बिगार्ने प्रतिस्पर्धा

Posted by रघुनाथ लामिछाने in Untagged 

ध्वनि वा लेख्यचिह्नद्वारा विचार आदानप्रदान गर्ने माध्यम हो भाषा। आफ्ना विचार, धारणा, भनाइ अरूले राम्रोसँग बुझून भन्ने चाहना सबैमा हुन्छ। अपवादबाहेक बुझाउनै वा प्रष्ट्याउनै भाषा प्रयोग गरिन्छ।
Aug 28
2010

काठमान्डु, म हारेर फर्कन्नँ

Posted by बुद्धिसागर in Untagged 

बुद्धिसागर—अघिल्लो दिन र रात मैले भोकै कटाएको थिएँ। मेरो मनिब्यागमा फुटेको कौडी थिएन, थिए त केवल ठुल्ठुला मान्छेका बिजनेस कार्ड। जसमा म नम्बर डायल गर्न सक्दिनथेँ। आँटै गरेपनि मसँग लोकल कल गर्ने तीन रुपियाँ थिएन। बिहानै पेट कताकता दुखेजस्तो भइरहेको थियो। भोको बस्दा कसरी आन्द्रा बटारिन्छन् भन्ने मैले बल्ल थाहा पाएको थिएँ। बिहानपख कसरी मुख मिठो भएर आउँछ, त्यो पनि थाहा पाएँ।
Aug 21
2010

कोटामा मदिरा

Posted by राजेन्द्र ज्ञवाली in Untagged 

‘दाइ अब एउटा ठूलो पेग लिन्छु अनि मस्कट (ओमानको राजधानी)सम्मलाई पुग्छ ' तर चेतनको इच्छा सजिलै पुरा भएन। उनले विमान कर्मचारीलाई अलि ठूलो पेगको इशारा गरेपछि उसले अप्ठेरो मान्दै भन्यो ‘मित्र तपाईले अलि बढी लिइ सक्नु भएको छ। मैले तपाइको ध्यान राख्नु पर्छ।'
Aug 21
2010

पोखरा एक्सप्रेस

Posted by मनोज दाहाल in Untagged 

‘पोखरा आइपुगेको हो?' मैले आँखा मिच्दै सोधेँ। माइक्रोबसले घ्याच्च ब्रेक लगाएको थियो।
उनीहरू हलल्ल हाँसे। म अर्धनिद्रामै अकमकिएँ।
‘बल्ल जुँगेखोला आइपुग्यो, कुम्भकर्णजी,' टाँस्सिएरै बसेको साथीले फरमायो।

Aug 21
2010

पिलपिल [लाइभ]

Posted by बुद्धिसागर in Untagged 

सल्लाघारी भुइँकुहिरोले भरियो। रमेश र म चिरानीले सालका रूख चिरेको हेरिरहेका थियौं। पानी दर्किन थालेपछि घरतिर दगुर्‍यौं। आधा घन्टापछि, मान्मबजारको वल्लो किनारमा पुग्यौं। म भित्रसम्म भिजेको थिएँ। घरघरमा ओत लाग्दै हिँडिरहेको थिएँ। उसलाई देखेँ। ऊ एउटा दोकानको कुर्सीमा उपरखुट्टी लाएर केही पढिरहेकी थिई। मलाई अघि बढ्नै मन लागेन। भित्तामा छेलिएर उसलाई हेरिरहेँ। थाइकट कपाल। निलो जिन्स पाइन्ट। छातीनेर बुट्टा भएको फिक्का हरियो टिसर्ट। काउन्टरमाथि हल्लिरहेका उसका पैताला नौनीले धोएजस्ता थिए। एकदम कोमल। हिँड्दै नहिँडेर जोगाएजस्ता।
Aug 14
2010

म किताबको भरिया

Posted by गुणराज लुइँटेल in Untagged 

बिरालाले छाउरा के ओसारेको होला र मैले जिन्दगीमा किताबको भारी त्यति ओसारेको छु। किताबको मरिकुच्चे भारी जता जाँदा पनि छुटेको छैन। जहाँ जाँदा होस् ती मसँगै हिँडे - कतै किचिएर, कतै थिचिएर। ती मसँगै अविराम यात्रामा हिँडिरहे। बोक्दाबोक्दै कतिका गाता छुटे। हिँड्दा-हिँड्दै तिनका रङ खुइलिए। कति त यसै कतै हराएर गए। तीमध्ये केही फेरि मेरो अर्को यात्रामा सँगै हुनेछन्।
Aug 14
2010

स्वर्ग बंक - ३

Posted by बुद्धिसागर in Untagged 


बुद्धिसागर - एक हुल यमदुत आइरहेको देखेर महादेव अर्को गल्लितिर लागे। म एक्लै भएँ। यमदुतहरू मेरो छेउ आए। 'महाराजले बोलाइस्सेको छ,' एउटाले भन्यो, 'तुरुन्त हाजिर हुने।' म हिँडेँ। यमदुतले पछ्याए। यमराज अघिपछि यमदुत लगाएर बगैंचामा टहलिरहेका थिए। यमराजसँग एउटी युवती पनि थिइन्। मैले यमराजलाई निहुरेर दर्शन गरेँ। 'क्यानाम्, यिनको नाम एलिसा हो। असिस्टेन्ट राख,' यमराजले युवतीतिर इसारा गरे, 'यिनलाई जर्नालिजममा रुचि छ।'
Aug 09
2010

अनि यसरी थुने मलाई

Posted by अर्जुन सुवेदी in Untagged 

आइतबारको नागरिक दैनिकमा मैले लेखेको 'पशुपतिको सटर कौडीको भाउमा' शिर्षकमा समाचार प्रकाशित भएको थियो। समाचार छापिएपछि सोही दिन दिउँसो १ बजे फलोअपका लागि म पशुपति क्षेत्र विकास कोषमा पुगेको थिएँ। त्यहाँ पुगेपछि मैले सम्बन्धित विभागहरुमा सोधपुछ गरि जानकारी लिदै थिएँ।
Aug 07
2010

मुक्तिनाथ कलिङ

Posted by मनोज दाहाल in Untagged 

झरी परिरहेको बिहान निद्रा खुले पनि ब्ल्याङ्केट तानेर ओछ्यानमै पल्टिरहँदा बेग्लै मजा हुन्छ। ढिलो सुत्नुको फाइदा यही होला, बिहान अबेरसम्म ओछ्यान छोड्न मन लाग्दैन। त्यहीमाथि पानी परेर अलिअलि चिसो भएको शनिबार।
Aug 02
2010

गभर्नरको कम्युनिष्ट पारा

Posted by सुदर्शन सापकोटा in Untagged 

बिहानै एक वाणिज्य बैंकका प्रमुख कार्यकारीले फोन गरे। मौद्रिक नीतिका बारेमा उनको गुनासो लेख्ने हो भने १५ सय शब्दभन्दा पनि लामो समाचार बन्छ।
Jul 25
2010

त्यो कवितामय काठमान्डु

Posted by कालीप्रसाद रिजाल in Untagged 

धरानबाट एसएलसी पास गरेपछि उच्च अध्ययनका लागि मैले बनारस जानुपर्ने भयो। हजुरबा-हजुरआमा कासीबासका लागि बनारस बस्ने भएकाले हाम्रो परिवारका सबैले बनारसबाटै उच्च अध्ययन हासिल गरेका थिए। तर बनारस नजाने मेरो एकोहोरो ढिपीका अगाडि कसैको केही चलेन।
Jul 24
2010

ह्यापी गुरुपूर्णिमा!

Posted by मनोज दाहाल in Untagged 

मनोज दाहाल - साउनको पहिलो सोमबार पशुपति क्षेत्रको भीड छिचोलिनसक्नु थियो। झरी परिरहे पनि रंगिबिरंगी साडी वा कुर्तासुरुवालमा सजिएका महिला हातमा पुजाथाली बोकेर छिचोल्न घन्टौं लाग्ने लाममा हँसिलो अनुहारमा उभिएका थिए। हत्केलामा मेहन्दी र नारीमा हरिया चुरा लगाएर युवतीहरू झन् राम्रा देखिएका थिए। त्यही लाममा मैले उसलाई देखेँ।
  • «
  •  Start 
  •  Prev 
  •  1 
  •  2 
  •  3 
  •  Next 
  •  End 
  • »
onlineversion

ट्याग्स